Sevgiliye Gazel 

Ey Sultanım nazlı Pirim 

Gönlüme düştü perin

Aşk ateşin yandı gülüm 

Söyletti kan gazelleri 


Yağdı yağmur açtı çiçek 

Savurdu tüm dertleri

Bugün bayram yeridir

Gönlümüzün cevheri


İçtik ab-ı hayat suyun

Hızır'ın elinden

Derdik gül demetin

Sevgilinin dilinden


Ey Sultanım nazlı Pirim 

Gel söyletme şu dilberi

Gönlümüzün çilesi çoktur

Ağlatma sen güzelleri


Kara gözler akar yaşların

Şol cemalinde yay kaşların

Feleğin cevri cefası çoktur

Mansur gibi alır başların

Merve AKYOL

Merve AKYOL, Kırşehir’de doğdu. İlk öğrenimini Kaman, orta öğrenimini Ankara, lise öğrenimini Mersin’de tamamladı. Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği bölümü mezunudur. MEB Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, özel kesim ders kitapları inceleme bölümünde çalıştı. Öğretmenlik yaptı. Özel yayınevlerinde editörlük yaptı. Türkçe, Türk dili ve edebiyatı ders kitapları, öykü, çocuk öyküleri, şiirler yazdı. Çeşitli dergilerde şiirleri yayınlandı. Didi’nin Masalı (çocuk öyküsü), hi’ç yangı’n (şiir), Gölge (öykü) kitapları vardır. 

Yorumlar

  1. Abdullah Gündoğdu23 Şubat 2026 01:56

    Harika. Sözleri kısa ama anlattığı duygular çok etkili. Gönlünüze sağlık. 🙏 👏 👏

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Resim
Şair Haydar Ünal'ın "Gelseydin O Gün" şiirine yazdığım nazire .   Hadi Gel!  Alaca karanlık bir                                                                                                                                          güne açıldı pencerem.                                                                                                              ...
Devamı
Resim
Gölge Bir Kadın Olsaydı Adı Nuni Olurdu Merve Akyol ’un “Gölge”si Üzerine Bir İç Okuma Bazı karakterler vardır, kitap biter ama onlar bitmez. Sayfalardan çıkıp sizinle birlikte oturur, susar, bakar, bekler. Merve Akyol’un Gölge adlı novella tadındaki uzun öyküsünde karşımıza çıkan Nuni, işte böyle bir karakterdir. O, yalnızca anlatının merkezindeki bir kadın değil, aynı zamanda içimizde sakladığımız, belki de adını koyamadığımız bir duygunun şekil bulmuş hâlidir. Nuni’yi anlatmak zordur. Çünkü o, sözcüklerle değil, sessizliklerle konuşur. Yazar, onun varlığını bize kelimelerle değil, boşluklarla, bakışlarla, duruşlarla hissettirir. Belki de bu yüzden Nuni, bu kadar derin bir yerden seslenir okuyucuya. Çünkü onun hikâyesi, bizim içimizde yarım kalmış hikâyelerin yankısı gibidir. Nuni, sıradan bir karakter değildir. Onun varlığı, bir anlatının taşıyıcısı olmaktan çok, yazarın bize yönelttiği bir sorudur: “Sen kendi gölgene ne kadar yakınsın?” Gölge, yalnızca karanlık değil, aynı zaman...
Devamı