Şair Haydar Ünal'ın "Gelseydin O Gün" şiirine yazdığım nazire. 

 Hadi Gel! 

Alaca karanlık bir                                                                                                                                          güne açıldı pencerem.                                                                                                                                    Yoktun.                                                                                                                                              Gözlerim yorgun bir gündü.                                                                                                                          Yavru bir serçe uçmuştu,                                                                                                                                yuvasından.                                                                                                                                                    Geceyi büyüleyen mavi Ay,                                                                                                                            dönmüştü evine.

Yaz yağmuru gibi                                                                                                                                          geldin,                                                                                                                                                          düştün geceme.                                                                                                                                              Uzun, solgun bir yaz.                                                                                                                                                          Hadi gel!

Eğilip öptüm saçlarının                                                                                                                                  dalgalı kıvrımını.                                                                                                                                            Gülüşünü sakladım,                                                                                                                                        menekşe kokulu geceme.

Yanılgılarımla uyandım,                                                                                                                                 hüzünlü bir bayram sabahı gibi.                                                                                                                                                        Hadi gel! 

Yıkamam için hüzünlü yüzümü,                                                                                                                  kırmam gerekti zincirleri.                                                                                                                              Suçlu şehirdi,                                                                                                                                                sesime uzaklaşan,                                                                                                                                          kimsesizliğimdi.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  Toprak yarıldı ve                                                                                                                                            içinde kaldı yaralı yüreğim.                                                                                                                                                         Hadi gel!

Çocuktu kalbimin yüzü,                                                                                                                                çiçek açardı her mevsim.                                                                                                                                Gençliğim düşerdi aklıma.                                                                                                                             Ah! sensizliğim, çaresizliğim.

Sen giderdin,                                                                                                                                                  bir hançer kalırdı bende.                                                                                                                                Bilmezdin,                                                                                                                                                      yorulup düştüğümü.                                                                                                                                      Hayalin kalırdı geceme,                                                                                                                                buğulu gözlerin.

Anlık izlerim kaldı,                                                                                                                                        yalnız sokaklarda.                                                                                                                                          O yaz akşamında,                                                                                                                                          bir damla olamadığım.                                                                                                                                 Sahi bir nehir,                                                                                                                                                        nereye akmıştı?                                                                                                                                                        Hadi gel!                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      Gecenin hüzünlü kıyısına,                                                                                                                              sensizliği ve gözlerini koydum.                                                                                                                    Gün kavuşurken,                                                                                                                                          bir yaprak düşer mi?                                                                                                                                    Yavru bir serçe,                                                                                                                                              yuvasına döner mi?                                                                                                                                                         Hadi gel!                                                                                                                                                           
Gülüşünü sakladım,                                                                                                                                        yüzümde.                                                                                                                                                        Seni ve                                                                                                                                                            güneşe benzeyen                                                                                                                                            sıcak bakışını.                                                                                                                                                Buluşmak mıydı,                                                                                                                                            yedinci bir renkte?                                                                                                                                      Yoksa                                                                                                                                                              nergislerin yolculuğu muydu,                                                                                                                        kızıl bir çöle?

Böyle bir günde başlamıştı                                                                                                                            ya da                                                                                                                                                            böyle bir günde                                                                                                                                              bitmişti öykümüz.                                                                                                                                          Eğildim, anıların önünde.                                                                                                                              Bulutlara gönderdim,                                                                                                                                      zamansız ayrılıkları.                                                                                                                                                         Hadi gel! 

Merve AKYOL 

Merve AKYOL, Kırşehir’de doğdu. İlk öğrenimini Kaman, orta öğrenimini Ankara, lise öğrenimini Mersin’de tamamladı. Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği bölümü mezunudur. MEB Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, özel kesim ders kitapları inceleme bölümünde çalıştı. Özel yayınevlerinde editörlük yaptı. Türkçe, Türk dili ve edebiyatı ders kitapları, öykü, çocuk öyküleri, şiirler yazdı. Çeşitli dergilerde şiirleri yayınlandı. Didi’nin Masalı (çocuk öyküsü), hi’ç yangı’n (şiir), Gölge (öykü) kitapları vardır. 




Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Resim
Gölge Bir Kadın Olsaydı Adı Nuni Olurdu Merve Akyol ’un “Gölge”si Üzerine Bir İç Okuma Bazı karakterler vardır, kitap biter ama onlar bitmez. Sayfalardan çıkıp sizinle birlikte oturur, susar, bakar, bekler. Merve Akyol’un Gölge adlı novella tadındaki uzun öyküsünde karşımıza çıkan Nuni, işte böyle bir karakterdir. O, yalnızca anlatının merkezindeki bir kadın değil, aynı zamanda içimizde sakladığımız, belki de adını koyamadığımız bir duygunun şekil bulmuş hâlidir. Nuni’yi anlatmak zordur. Çünkü o, sözcüklerle değil, sessizliklerle konuşur. Yazar, onun varlığını bize kelimelerle değil, boşluklarla, bakışlarla, duruşlarla hissettirir. Belki de bu yüzden Nuni, bu kadar derin bir yerden seslenir okuyucuya. Çünkü onun hikâyesi, bizim içimizde yarım kalmış hikâyelerin yankısı gibidir. Nuni, sıradan bir karakter değildir. Onun varlığı, bir anlatının taşıyıcısı olmaktan çok, yazarın bize yönelttiği bir sorudur: “Sen kendi gölgene ne kadar yakınsın?” Gölge, yalnızca karanlık değil, aynı zaman...
Devamı
Sevgiliye Gazel  Ey Sultanım nazlı Pirim  Gönlüme düştü perin Aşk ateşin yandı gülüm  Söyletti kan gazelleri  Yağdı yağmur açtı çiçek  Savurdu tüm dertleri Bugün bayram yeridir Gönlümüzün cevheri İçtik ab-ı hayat suyun Hızır'ın elinden Derdik gül demetin Sevgilinin dilinden Ey Sultanım nazlı Pirim  Gel söyletme şu dilberi Gönlümüzün çilesi çoktur Ağlatma sen güzelleri Kara gözler akar yaşların Şol cemalinde yay kaşların Feleğin cevri cefası çoktur Mansur gibi alır başların Merve AKYOL Merve AKYOL, Kırşehir’de doğdu. İlk öğrenimini Kaman, orta öğrenimini Ankara, lise öğrenimini Mersin’de tamamladı. Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği bölümü mezunudur. MEB Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, özel kesim ders kitapları inceleme bölümünde çalıştı. Öğretmenlik yaptı. Özel yayınevlerinde editörlük yaptı. Türkçe, Türk dili ve edebiyatı ders kitapları, öykü, çocuk öyküleri, şiirler yazdı. Çeşitli dergilerde şiirleri yayınland...
Devamı